یادداشت؛ ضرورت خروج از تعهدات هسته‌ای منفعلانه پسا برجام

ضرورت خروج از تعهدات هسته‌ای منفعلانه پسا برجام

 دکتر موسی نجفی

استاد تمام علوم سیاسی|

رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

با توجه به شرایط جنگی کشور به نظر می‌آید یکی از روش‌های موثر برای تنبیه متجاوز خروج ایران از NPT باشد؛ این عمل و طرح آن از سوی نمایندگان محترم مجلس می تواند چند فایده راهبردی داشته باشد: 

اول: دشمن متجاوز به انفعال افتاده و ایران با جابجایی خطوط قرمز هسته ای خود به نوعی شکست بهانه اولیه جنگ را اعلام می نماید.

دوم: این عمل "ابهام هسته‌ای" ایران را افزایش داده و نوعی بازدارندگی در شرایط جنگی فعلی ایجاد می نماید.

سوم: با توجه به جنگ جاری با دو قدرت هسته ای، خالی نبودن دست ایران و جابجایی این خطوط قرمز امری ضروری و واجب است.

چهارم: مزاحمت وقت و بی وقت آژانس و مصاحبه ها و مواضع مغرضانه رییس منفور آژانس تا حدود زیادی مرتفع می گردد.

پنجم: اگر خدای نخواسته بعد از جنگ بخواهیم به وضع فعلی برگردیم، غرب می‌بایست برای این بازگشت امتیازات زیادی برای ایران انجام بدهد.

ششم: این خروج باعث تقویت روحیه ملی و عزت نفس ایرانی شده و ترس و انفعال را به طرف غربی منتقل کرده و دست برتر و قدرت چانه رنی ایران را در هر پیشنهادی بالاتر می‌برد.

هفتم: یکی از حلقه‌های وصل جریان اقماری دیدن و جهان سومی شمردن جایگاه ایران در داخل و خارج قطع شده و با این گسست، ایران می تواند پذیرای شرایط مثبت جدیدتری گردد.

هشتم: شرایط جدید بدون شک پایان دوره برجامی و پسا برجامی را ایجاب می‌کند و تغییر و بازنگری در سیاست هسته‌ای از حالت تدافعی و منفعلانه یکی از ارکان این تحول مهم است.

نهم: مهمترین وظیفه و رسالت انقلاب اسلامی تغییر نامعادله مرکز - پیرامون به معادله مرکزی شدن ایران عزیز و مستقل و مقتدر است.

دهم: به نظر می‌رسد امروز پایبندی به تعهدات قبلی در زمینه هسته ای هیچ توجیه منطقی و راهبردی نداشته و ندارد و مانند وضعیت تحول‌زای تسلط ایران بر تنگه هرمز محتاج نوعی بازنگری تهاجمی‌تر در موضوع هسته ای می باشد.