زبان جنگ و زمان خودآگاهی / ظهور اراده و خودآگاهی تاریخی ایرانیان

زبان جنگ و زمان خودآگاهی / ظهور اراده و خودآگاهی تاریخی ایرانیان

#صدای_علوم_انسانی 

جنگ گرچه حاصل بن بستی در زبان و زمان است اما خود آغازی برای زمان و زبانی دیگر است. این زمان و زبان تازه مناسبات گذشته را درهم می‌شکند و به همراه خود مفاهیمی نو به بار می‌آورد که به مدد آن می‌توان به فهمی تازه‌ از امور رسید. 

وقتی اهمیت مفاهیم و کلمات و موازین گذشته شکسته می‌شود و زبان گفتگو شکست می‌خورد مهمات جنگی جای کلمات گذشته می‌نشیند و زبانه جنگ جایگزین زبان صلح می‌شود. 

برای فهم شرایط جدیدی که جنگ با خود آورده باید نیک به این زمان و زبان تازه اندیشید. در این زمان امور با شتاب و شدتی فزاینده رخ می‌دهد و زبان تفاهم جای خود را به زبان تهاجم می‌دهد. این حکایت آن چیزی است که اخیرا بر کشور ما و بر مردمان سرزمین ما رفته است. 

در این حادثه، فروبستگی و گشایشی که در زمان و زبان ایرانی رخ داده زمینه ساز خودآگاهی تازه‌ای است که در پرتو آن نه تنها ایران به کشف نوینی از خود و شرایط تاریخی خود می‌رسد بلکه مردمان و حاکمان منطقه و جهان نیز خود را با درک دیگری از ایران و مناسبات تازه‌ای در جهان روبرو می‌بینند.

جنگ افق‌گشای زمان تفکر و راهنمای فهم عمیق‌تر ما از تاریخی است که در آن به سر می‌بریم. آنچه در این ایام بر مردمان ایران می‌رود، به رغم عسرت اندوه‌بارش آغاز مرتبه‌ای از ظهور اراده و خودآگاهی تاریخی این مردم است. این اراده و خودآگاهی گرچه کاملا از غرب و تکنولوژی غربی رها نیست اما رویی به این رهایی دارد و فروریختن نظم غربی جهان را به دل‌های دردکشیده از آن نوید می‌بخشد.