یادداشت؛ مرگ با عظمت و تشییع باشکوه قائد امت تجلیگاه مناسبات جدید جهانی

شهادت نه یک فرجام ناگزیر که انتخابی آگاهانه و توفیقی الهی در ساحت جهاد و ایثار است. در این ایام که در محرم الحرام، ماه حماسه و شعور حسینی قرار داریم، مرور واقعه قصر بنی مقاتل و آن گفتگوی تاریخی میان حضرت سیدالشهدا (ع) و فرزند دلبندشان حضرت علی اکبر (ع)، تفسیری متعالی از مرگ باشکوه و عزتمندانه به دست می‌دهد. آنگاه که امام (ع) در پاسخ به نجوای شهادت، آیه استرجاع را بر زبان جاری می‌کنند و فرزندشان از چرایی آن می‌پرسند، پاسخ امام (ع) که ما بر حق هستیم و واکنش حضرت علی اکبر (ع) که در این صورت از کشته شدن باکی نداریم، تابلویی از کمال حق‌مداری قیام حضرت اباعبدالله الحسین علیهم السلام است. این واقعه نه یک سوگواری صرف، بلکه یک کلاس درس و سرمشق برای همه اعصار است که چگونه می‌توان حیات حق را تا ابد تاریخ ماندگار ساخت.

 عزت و عظمت نهضت سالار شهیدان عالم، پیوند عمیق حیات و ممات را با حقیقت حضرت حق‌تعالی متبلور کرده است. 

در خصوص ادامه راه آن امام همام، رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای مدظله العالی در وصف نایب و سلاله آن امام همام (رهبر شهید انقلاب اسلامی) بیان فرمودند:

 ایشان کسی است که هم حیات و هم نوع مرگ او، عجین با شکوه و عزتی ناشی از تکیه بر حق بوده است.

 این توصیف به گونه ای نشات گرفته از پیوند عمیق نگاه رهبری انقلاب با پیام آور نهضت عاشورا حضرت زینب سلام الله علیها در قتلگاه کربلا دارد که فرمودند:

 ما رأیتُ الّا جمیلاً؛ 

صحنه ای که اگرچه برای فریب خوردگان در ظاهر غلبه شیطان و کفر به نظر می‌رسید، اما در باطن عالی ترین تجلی ولایت و خلیفه الهی بر روی زمین بوده است.

شهادت عزتمندانه رهبر شهید، شباهت‌های معناداری با مکتب سیدالشهدا علیهم السلام دارد. عیان شدن مقام حقیقت خلیفه الهی است که ظرفیتی بعثت گونه در جامعه ایجاد می‌کند.

 در دوران جاهلیت کوفه، دنیاطلبی، نفاق و ترس از نظام سلطه، چنان پرده ای میان مردم و حقیقت ولایت کشیده شده بود که جز ایثار و شهادتی اعجازگونه، راهی برای تمیز دادن حق از باطل باقی نمانده بود.

با تبلیغات سنگین دشمن وضعیت دنیای معاصر ما هم در ایام فتنه دی ماه تا حدودی شباهت‌هایی با دوره نهضت کربلا پیدا کرده بود، تکرار تعبیر «مثلی لایبایع مثله(یزید)» شباهت و مداومت مشی حقیقت طلبانه رهبری شهید انقلاب اسلامی در بازخوانی درس بزرگ نهضت عاشورا است.

اینگونه بود که میراث امام کبیر و امام شهید، در اندک زمانی آن بعثت عظیم را در جامعه ما زنده کرد. جامعه ای که با تبلیغات ویرانگر دشمن به تفرقه و تردید کشانده شده بود، در پی شهادت امام و زعیم خود به مشت های گره کرده و ید واحد در برابر نظام سلطه تبدیل شد. 

و چون هبر شهید ما با روشن بینی همچون جد بزرگوارشان حضرت سیدالشهدا (ع)، پیش بینی کرده بود که دشمن تمامیت ارضی و هویت اسلام ناب محمدی را هدف قرار داده و هیچ تفاوتی میان ملت باغیرت و مظلوم، فرماندهان رشید و امکانات و زیرساخت ها قائل نیست؛و استکبار جهانی و یزیدیان زمان،در پی بلعیدن اصل کشور است.

تأکید ایشان در ایام عزاداری محرم بر خواندن سرود ملی ای ایران، نکته سنجی و درسی راهبردی برای همگان بود؛ در واقع ایشان با این اقدام می‌خواستند پیش از آنکه واقعه سخت فقدان رقم بخورد، ظرفیت عظیم ملت را برای تغییر و تعیین قدرت منطقه ای ایران متجلی کنند.

 این نگاه، شکوفا کردن ظرفیت‌های درونی کشور برای به وجود آمدن بعثتی است که در آن مردم با دقت و توجه به نقشه های دشمن، به قدرت لایزال الهی و سرمایه های ملی خود تکیه کنند.

بی‌شک، مسیرِ حق‌مداری که با خونِ پاکِ شهیدانِ این ملت بزرگ آبیاری شده است، نه تنها به بن‌بست نمی‌رسد، بلکه با تکثیرِ همین روحیه ایثار و وحدت، پرچمِ انقلاب با گستره ای ملی و جهانی و با صلابتِ بیشتر به دستانِ صاحب اصلی‌اش، حضرت بقیه‌الله الاعظم (عج) خواهد رساند. چرا که خونِ شهید می تواند آغازگرِ فصلی تازه در تمدن‌سازی و استقامتِ ملتی است که «هیهات منا الذله» را در عمق جان خود نهادینه کرده‌اند.

 تشییع چند ده میلیونی و با شکوه قائد و امام شهید، حقانیت ملت ایران را پیش چشم جهانیان به رخ خواهد کشاند و نه تنها دیوارهای کاخ های ظلم صهیونیسم، نظام سلطه و آمریکای جنایتکار را به لرزه درآورده و حضیض ذلت خواهد کشاند، بلکه تجلیگاه صفحه و گام جدیدی از تاریخ تغییر و تحولات و معادلات جدید منطقه ای و جهانی خواهد شد./ پایان

منتشر شده در ایرنا