تاثیر تلویزیون بر یادگیری کودکان و نوجوانان
تلویزیون می تواند معلم اثرگذاری باشد. برخی از برنامه های تلویزیونی که درباره باغ وحش، کتابخانه، کتابفروشی ها، موزه ها و دیگر مکان های تفریحی هستند، ظرفیت این را دارند که مخاطب خود را برای بازدید حضوری از این اماکن تحریک کنند. یا ویدئوهای آموزشی می توانند به عنوان ابزارهای آموزشی مهمی در نظر گرفته شوند. به ویژه در نقاط محروم، عادت کودکان و نوجوانان به دیدن تلویزیون می تواند در توسعه سطح آموزشی آنها مفید باشد. در تلویزیون رسمی جمهوری اسلامی ایران و در شبکه پویا، کارتن هایی مانند سه خرس ساده لوح پخش می شود که می تواند سواد رسانه ای و ریاضی بچه ها را افزایش دهد.
برخی از محتواهای تلویزیون در قالب طنز هستند که می تواند در نیک بودگی کودکان و نوجوانان اثر داشته باشد. برخی از شبکه های تلویزیونی در همه کشورها هم اختصاصاً برای آموزش تخصیص داده شده اند. اما این کشورها از جمله ایران معمولاً هیچ قانونی ـ جدید یا قدیم ـ که حداقل میزان ساعات تماشای تلویزیون آموزشی را الزامی کند، ندارند. یکی از معدود استثناها در این زمینه، کشور ایالات متحده آمریکاست. به ویژه آن که تماشای تلویزیون زمانی را که کودکان و نوجوانان باید صرف مطالعه و انجام تکالیف مدرسه کنند را سلب می کند. مطالعاتی که دهه 1980 انجام شده اند(مانند Strasburger, 1986) و کاملاً کنترل شده بودند، نشان دادند که تماشای روزانه 1 تا 2 ساعت تلویزیون توسط دانش آموزان، تأثیر مخرب قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی آنها به ویژه خواندن دارد.
منبع:
Strasburger VC.(1986). Does television affect learning and school performance? Pediatrician. 38,141–7
