بزرگداشت شیخ کلینی

ابوجعفر محمد بن یعقوب بن اسحاق کلینی رازی معروف به «کلینی رازی‌» در روستای کلین از روستاهای قدیمی پیرامون تهران در ۳۸ کیلومتری شهر ری و نزدیک حسن آباد قم، و در زمان امام عسکری (ع) به دنیا آمد. به همین جهت، او را به لقب رازی، منسوب به ری هم می‌خوانند.در ابتدا علوم اسلامی را نزد پدر و دایی خود، گذراند. بعد از مدت کوتاهی که با منابع رجالی و حدیثی آشنا شد، برای ادامه تحصیل خود به شهر ری رفت.
روز بزرگداشت او یادآور نام دانشمندی بزرگ و اندیشمندی ماندگار در تاریخ اسلام است که عمر خود را وقف حفظ و انتقال سخنان اهل‌بیت(ع) کرد تا چراغ معرفت و آگاهی برای نسل‌های بعد خاموش نشود.
شیخ کلینی در روزگاری زندگی می‌کرد که دسترسی به منابع معتبر دینی آسان نبود و بسیاری از معارف اسلامی در خطر فراموشی یا تحریف قرار داشت. عصر کلینی را می‌توان «عصر حدیث» نامید. او با درک موقعیت زمانی خود از ری به قم هجرت کرد و در آنجا از محضر اساتید برجسته‌ای چون احمد بن محمد بن عیسی اشعری و عبدالله بن جعفر حمیری کسب فیض کرد. او همچنین شاگردان بسیاری داشت که از فقها و محدثین صاحب نام شیعه بودند از جمله: ابن ابی رافع صیمری، احمد بن احمد کاتب کوفی، علی بن محمد بن موسی دقاق، محمد بن ابراهیم نعمانی معروف به ابن زینب (که کتاب کافی را نسخه‌برداری کرده است) او با صبر، دقت و عشق به دانش، حاصل تلاش علمی خود را در کتاب ارزشمند «الکافی» گرد آورد؛ اثری که امروز یکی از مهم‌ترین منابع حدیثی شیعه به شمار می‌رود و همچنان مورد توجه عالمان و پژوهشگران است.
ابن اثیر که از علما و نویسندگان بزرگ اهل سنت است در کتاب «جامع الاصول» خود وقتی از کلینی یاد می کند، می گوید: «کلینی رازی، پیشوای مذهب اهل بیت بود. او دانشمندی بزرگ و فاضلی نامدار بوده است».
آثار و تألیفات او مشتمل است بر: کتاب «الکافی»، کتاب رجال، رد بر قرامطه، رسائل ائمه علیهم السلام، تعبیر الرویا، فضل القرآن و مجموعه اشعاری مشتمل بر قصایدی در مناقب و فضایل اهل بیت. کلینی در سال ۳۲۹ق. (سال شروع غیبت کبری) در سن هفتاد سالگی در بغداد درگذشت.آرامگاه او در باب الکوفه بغداد است.
اهمیت شیخ کلینی را باید فراتر از یک محدث دانست. او از جمله دانشمندانی بود که به شکل‌گیری و استحکام سنت علمی در حوزه مطالعات اسلامی کمک کرد. آثار و روش علمی او تأثیر عمیقی بر روند پژوهش‌های حدیثی و دینی بر جای گذاشت و همچنان در بسیاری از تحقیقات اسلامی مورد استناد قرار می‌گیرد.