وفات اسوه صبر و رشادت، حضرت زینب (س) تعزیت باد.

هو الحلیم

سرنی در نینوا می ماند اگر زینب نبود
کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود

چهره سرخ حقیقت بعد از آن طوفان رنگ
پشت ابری از ریا می ماند اگر زینب نبود

چشمه فریاد مظلومیت لب تشنگان
در کویر تفته جامی ماند اگر زینب نبود

زخمه زخمی ترین فریاد در چنگ سکوت
از طراز نغمه وا می ماند اگر زینب نبود

ذوالجناح دادخواهی بی سوار و بی لگام
در بیابان ها رها می ماند اگر زینب نبود

در عبور از بستر تاریخ، سیل انقلاب
پشت کوه فتنه ها می ماند اگر زینب نبود

فرازی از خطبه سرشار از رشادت حضرت زینب (س) در کاخ ظلم یزید

«أَللَّهُمَّ خُذْ بِحَقْنا ، وَ انْتَقِمْ مِنْ ظَالِنَا، وَ أَحْلِلْ غَضَبَکَ بِمَنْ سَفَکَ دِماءَنا ، وَ قَتَلَ حُماتَنا ، فَوَاللَّهِ مَا فَرَیْتَ إِلَّا جِلْدَکَ، وَلَا حَزَزْتَ إِلَّا لَحْمَکَ، وَ لَتَرِدَنَّ عَلى رَسُولِ اللَّهِ بِمَا تَحَمَّلْتَ مِنْ سَفْکِ دِمَاءِ ذُرِّیَّتِهِ، وَ انْتَهَکْتَ مِنْ حُرْمَتِهِ فِی عَتْرَتِهِ وَ لُحْمَتِهِ، حَیْثُ یَجْمَعُ اللَّهُ شَمْلَهُمْ، وَ یَلُمٌ شَعْتَهُمْ، وَ یَأْخُذُ بِحَقِّهِمْ وَ لَا تَحْسَبَّنَ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتاً بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُون. وَ حَسْبُکَ بِاللهِ حاکِما ، وَبِمُحَمَّد صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ خَصِیماً ، وَ بِجَبْرَئِیلَ ظَهِیراً، وَسَیَعْلَمُ مَنْ سَوّى لَکَ وَ مَکْنَکَ مِنْ رِقابِ المُسْلِمِینَ، بِئْسَ لِلظَّالِمِینَ بَدَلاً، وَ أَیُّکُمْ شَرٌّ مَکَانَا، وَ أَضْعَفُ جندا»

«خدایا! حق ما را بستان و از ستمگران بر ما انتقام بگیر و خشمت را بر آن کس که خون ما را بر زمین ریخت و حامیان ما را کشت فرو فرست ای یزید به خدا سوگند با این جنایت] جز پوست خود را ندریدی و جز گوشت خود را نبریدی و در حقیقت خود را نابود کردی؛ به یقین با حمل باری که ـ از ریختن خون فرزندان رسول خدا و هتک حرمت آن حضرت در ارتباط با خاندان و جگر گوشه هایش – بر دوش داری بر رسول خدا وارد خـواهــی شـد؛ در آن جا خداوند آنان را گرد خواهد آورد و پریشانی آنها را بر طرف خواهد ساخت و داد آنها را بستاند [آری] گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شده اند، مرده اند
بلکه زندگان جاویدند و نزد پروردگارشان روزی می خورند.»